Henderson (1912-1931)

In hetzelfde jaar dat Ignaz Schwinn Excelsior inlijfde, begonnen Tom en William Henderson hun motorfietsen fabriek. Na 5 jaar zelfstandige productie, werd de Henderson Motorcycle Company ook toegevoegd aan de Chicago industrieel Schwinn.

In 1912 verscheen de eerste 7 HP Henderson viercylinder. Het was een erg lange motorfiets. Dit zou de schokken van de weg reduceren tot een minimum, omdat het zadel tussen de wielen was geplaatst, aldus Henderson. Door deze lange constructie (wielbasis 65 inch), was het eenvoudig een tandem zadel te monteren. Ook met passagier had de berijder een optimale controle over de motorfiets. Deze viercylinder werd opgevoerd tot 8 HP, met een cylinderinhoud van 1065cc.

De achterrem, die uit een klemmende band bestond, is van 1913. Deze werd met een voetpedaal bediend. De vier losse cylinders stonden op een aluminium carter, waarin de 3 maal gelagerde krukas draaide.De motor moest aangezwengeld worden, zoals dat bij automobielen het geval was.
Een zekere Carl Stearns Clancy maakte in 1913 een reis om de wereld op een Henderson uit 1912, waardoor Henderson voorgoed op de (geschiedenis)kaart gezet was.
In 1914 kwam Henderson met model C, met lichtere zuigers, 2 versnellingen en verstelbare zadelveren.henderson

Op aandringen van dealers, werd al in 1914 begonnen om een model met kortere wielbasis te ontwerpen. In 1915 werden vele verbeteringen doorgevoerd, maar de verkoopsprijs daalde noodgedwongen toch ($295,-, voor de 2 versnellings versie $335,-).
De verkopen kregen echter een opkikker, door een grote order uit Italië. Door de 1e wereldoorlog was er n.l. niet meer aan Engelse of Duitse motorfietsen te komen.
Het korte basis model verscheen in 1915, waarbij de wielbasis 7 inch korten was en de zit was 1,5 inch lager. Beide modellen (D-long, E-short) werden in enkele of 2 versnellings uitvoering geleverd.
Vanaf 1916 werden alleen de kortere modellen geproduceerd.

De levensvatbaarheid van verschillende motorfiets fabriekanten werd danig op de proef gesteld. Door de oorloge prijzen gingen de prijzen van grondstoffen omhoog en werd er alles aan gedaan om te overleven . Op het dieptepunt in 1916 werd Henderson onderdeel van het Ignaz Schwinn bedrijf.
Mede door de inlijving van Excelsior, die 5 jaar eerder plaats vond, was de voormalige fietsenfabrikant een grote speler geworden op de motorfiets markt. Indian en Harley-Davidson waren toch de grootste op dat moment, waardoor Schwinn besloot de productielijn uit te breiden.

In 1917 werd het nieuwe G model uitgebracht met 3 versnellingen, nieuwe inlaat en verbeterde voorvork. Henderson rijder Alan Bedell reed een nieuw record van oost naar west in 7 dagen, 16 uur, dat bijna 4 dagen sneller was dan het oude record. Ook het Canada-to-Mexico record sneuvelde met Roy Artley op een Henderson.
Maar al dit goede nieuws bracht het bedrijf niet uit het economisch diepe dal. Door de verbintenis met Excelsior werd Henderson gered, door het bedrijf naar Chicago over te brengen. Beide gebroeders Henderson werden ingehuurd om de productie van Detroit naar Chicago te verhuizen en daar voort te zetten. Al na een jaar besloten de Hendersons hun eigen weg te gaan. In 1919 nam Tom ontslag om in Europa motorfietsen te verkopen en William vertrok om een nieuwe motorfiets te gaan bouwen, n.l. de ACE. henderson

De productie van Excelsior-Henderson in Chicago zou nog 12 jaar duren. De frames werden wat zwaarder uitgevoerd, smeersysteem werd verbeterd. Het K-model had een grotere boring en slag, dat op 1310cc kwam bij 18 HP.
De laatste jaren (1929-1931) werden de Hendersons zwaarder uitgevoerd, met meer vermogen en het nieuwe gestroomlijnde design werd ingevoerd. Joe Petrali, die later een beroemde Harley racer zou worden, hielp mee om deze laatste Hendersons te ontwikkelen. De crisis bracht Excelsior echter naar de afgrond, waardoor Henderson en de Super X geschiedenis waren geworden.

henderson

henderson

henderson

henderson

henderson